FANDOM


Mało Informacji
Ten artykuł zawiera stanowczo za mało informacji lub nie ma źródeł. Należy to natychmiastowo uzupełnić.
Fu
Fulgrim DEmoniczny Książe

Fulgrim - Demoniczny Książę na usługach Boga Rozkoszy

Fulgrim znany też jako Feniks - jest jednym z dwudziestu synów Imperatora. Wychowywał się na planecie Chemos. Kiedy Imperator odnalazł syna mianował go patriarchą legionu Dzieci Imperatora. Dostojny, wyniosły a zarazem zabójczy Fulgrim dumnie walczył w imię swojego ojca. Jednak kiedy Horus zdradził Imperatora, Fulgrim opowiedział się po jego stronie. Jego działania doprowadziły go do przemiany w nieśmiertelnego Demonicznego Księcia, który walczył dla mrocznego boga Chaosu, Slaanesha

Odnalezienie

Tysiące lat temu, w czasach Epoki Walk, podróże poprzez Osnowę okazały się niemożliwe ze względu na nasilenie aktywności sztormowej immaterium. Imperialne światy zostały odcięte od siebie wzajemnie i skazane na samowystarczalność. Libram ex Dominar, jedno z nielicznych dzieł pochodzących z tego okresu, opisuje planetę Chemos jako górniczą kolonię całkowicie uzależnioną od dostaw żywności z zewnątrz systemu. Przywódcy planety poczynili ogromne wysiłki w celu rozwinięcia struktur agrarnych na Chemos, ale spełzły one na niczym. Planeta umierała powoli z braku strategicznych surowców. Wszystko zmieniło się w dniu, kiedy wartownicy stojący na miejskich murach Callaxu, największej wciąż funkcjonującej fortecy-fabryki Chemos, dostrzegli przecinający przestworza meteor. Obiekt uderzył w ziemię, milę od wałów miasta. Chociaż w okresie tym oszczędzano już bardzo rygorystycznie siłę roboczą, Rada Callaxu wysłała na miejsce upadku meteoru grupkę zwiadowców. Ich znalezisko podłożyło podwaliny pod legendę. Pośrodku wielkiego krateru, otoczone rozpalonymi do czerwoności szczątkami rozbitej kapsuły czasowej, leżało ludzkie dziecko, nieledwie niemowlę. Zgodnie z panującym zwyczajem sieroty na Chemos były porzucane na śmierć, ale kapitan zwiadowców przyjrzał się uważnie dziecku i dostrzegł w nim coś więcej niż tylko ludzkie niemowlę. Łamiąc wieloletnią tradycję, kapitan zwrócił się do Rady z prośbą o wyrażenie zgody na adopcję sieroty, a władcy Callaxu w geście uznania dla zasług oficera zgodę tę wyrazili. Przygarnięte dziecko zostało ochrzczone imieniem odchodzącego już w niepamięć mieszkańców Chemos, mitycznego boga stworzenia Fulgrima. 

Dziecko noszące imię legendy szybko samo stało się legendą. Fulgrim rósł niezwykle szybko, przeistaczając się w silnego, wytrzymałego mężczyznę. Młodszy o połowę od pozostałych robotników, spłacał swój dług wobec Rady pracując całe dnie bez odpoczynku w fabrykach Callaxu. Wyróżniał się nie tylko siłą fizyczną, ale również szybko pojął też zasady funkcjonowania starożytnej maszynerii i zaczął wprowadzać do niej innowacje własnego autorstwa. Piętnaście lat po lądowaniu na Chemos, młody Fulgrim wstąpił w szeregi inżynierów, później zaś zasiadł w samej Radzie. Świadom nieuchronnie postępującej zagłady Callaxu i innych metropolii Chemos, Patriarcha poprzysiągł uratować swój konający świat. Stopniowo zjednywał sobie w Radzie zwolenników popierających walkę ze skostniałymi tradycjami społecznymi. Pod przewodnictwem Fulgrima liczne wyprawy badawcze udały się do dawno porzuconych placówek i posterunków na powierzchni całej planety. Ponownie podjęto prace w starożytnych kopalniach, sprowadzając do Callaxu rosnące dostawy surowców mineralnych - to zaś pozwoliło na konstrukcję bardziej nowoczesnych maszyn. Rygorystyczny system obrotu odpadami stawał się coraz skuteczniejszy i w końcu pewnego dnia planeta zaczęła produkować więcej dóbr niż sama konsumowała. Widząc prosperity swych ludzi, Fulgrim poświęcił się krzewieniu sztuki i kultury, przywracając ducha humanizmu zarzuconego wiele lat wcześniej na rzecz bezlitosnej walki o przeżycie. W miarę rozwoju Callaxu, inne miasta przechodziły chętnie pod opiekę Fulgrima - pięćdziesiąt lat po swym lądowaniu na Chemos, Patriarcha był już niepodzielnym władcą całej planety.

Imperator przybywa na Chemos

Jakiś czas później okres izolacji planety również dobiegł końca. Na szarym niebie zapłonęły ogniste punkty znaczące statki desantowe, ciężko opancerzone i naznaczone bitewnymi rysami, wszystkie noszące na burtach ten sam emblemat - dwugłowego orła. Na wieść o tym dziwnym znaku dała o sobie znać ukryta cząstka wspomnień Fulgrima. Chemos nie posiadało regularnej armii, ale strefa lądowania obcych została otoczona przez jednostki policji odpowiedzialnej za utrzymywanie porządku w fabrykach. Fulgrim zakazał podwładnym jakichkolwiek agresywnych poczynań i pozwolił przybyszom wejść do Callaxu. Patriarcha przyjął opancerzonych wojowników z gwiazd w swoim urządzonym po spartańsku apartamencie. Twarze obcych nosiły na sobie liczne blizny, z ich ramion zwisały długie zwoje opiewające akty bohaterstwa właścicieli. Mieli pięknie wykończone pancerze i broń, a ich sztandary i ozdoby okazały się prawdziwymi dziełami sztuki. Fulgrim pojął, iż jego goście są nie tylko wysoce rozwinięci technologicznie, ale również cywilizowani. Spośród grona wojowników wystąpił ich przywódca, Imperator ludzkości. Fulgrim rozpoznał instynktownie jego aurę majestatu i uklęknął oferując przybyszowi swój miecz. Tego dnia Patriarcha złożył przysięgę lojalności wobec odzyskanego prawdziwego ojca. Z rozmów przeprowadzonych z Imperatorem, Fulgrim dowiedział się o Ziemi, o Wielkiej Krucjacie mającej przywrócić świetność ludzkiej rasy oraz o swym własnym pochodzeniu. Chociaż opowieść ta brzmiała niczym baśń, Fulgrim nie podważał jej autentyczności. Wraz z ojcem udał się na Terrę, gdzie objął komendę nad swoim Legionem - Dziećmi Imperatora.

Wielka Krucjata

W przeciwieństwie do reszty uczestniczących w Krucjacie Legionów, Dzieci Imperatora były bardzo nieliczne - tragiczny wypadek zniszczył niemal całkowicie zasoby ich bezcennych organów
Fulgrim-Wk

Fulgrim za czasów Wielkiej Krucjaty

progenoidalnych, przez co proces odbudowy postępował niezwykle powoli. Fulgrim stanął przed dwiema setkami Marines tworzących jego Legion i to właśnie im, nałożył na barki świętą misję niesienia między gwiazdy, mądrości Imperatora. "Jesteśmy jego dziećmi" mówi cytat Księgi Patriarchów przypisywany Fulgrimowi. "Niech wiedzą o tym wszyscy, którzy na nas spoglądają. Tylko przez brak perfekcji możemy go zawieść. Nie zawiedziemy go". Słowa odzyskanego syna tak dalece ujęły Imperatora, że  obdarzył on Legion Fulgrima największym zaszczytem - Marines otrzymali prawo do noszenia na swych napierśnikach emblematu Imperialnego Orła (jako jedyny spośród wszystkich Legionów). Fulgrim niecierpliwił się, bardzo chciał dołączyć do Krucjaty, ale  doskonale wiedział, że jego dwustu Kosmicznych Marines nie podoła trudom wojny toczonej na własną rękę. Z błogosławieństwem Imperatora mały Legion dołączył do Księżycowych Wilków i przez pierwsze lata udziału w Krucjacie, walczył pod rozkazami Horusa pacyfikując Wschodnią Rubież. Przyszły marszałek wojny Imperium, osobiście pochwalił dokonania swego brata ogłaszając go ucieleśnieniem ideałów Adeptus Astartes. Zasilany rekrutami napływającymi z Terry i Chemos, legion odłączył się w końcu od Księżycowych Wilków i podjął samodzielną Krucjatę. Fulgrim poniósł władzę mocarstwa na niezliczone światy, miażdżąc z bezlitosną efektywnością wszelki opór. Spośród swych podkomendnych wybrał wyróżniających się Marines i uczynił ich dowódcami Kompanii. Dowódcy ci byli osobiście kształceni przez Fulgrima, niezwykle pieczołowicie dbającego o to, by jego oficerowie godnie reprezentowali Imperatora. Sami oficerowie przekonanie takie zaszczepiali swym zastępcom, ci zaś szeregowym Marines. Oddając cześć Imperatorowi, Dzieci dążyły do osiągnięcia perfekcji w każdej dziedzinie militarnej - bitewne doktryny były dogłębnie studiowane, taktyki i strategie udoskonalane, dekrety Imperatora wyuczane na pamięć przez każdego Marine. Chociaż Dzieci Imperatora podobnie jak inne Legiony uważały władcę mocarstwa za śmiertelnika, a nie boga, ich lojalność i oddanie wobec niego graniczyło z nabożnym fanatyzmem.

Herezja Horusa

Laeran

Fulgrim 1

Fulgrim po zdradzie Imperium

Przełomowym momentem w historii Dzieci Imperatora była kampania na Laeranie, ojczystej planecie Laerów, obcych o wężowej budowie ciała i wyjątkowej jak na xenosów zwinności. Własnie podczas tej kampanii legion Fulgrima po raz pierwszy, choć nieświadomie zetknął się z siłami Chaosu. Laerowie oddający cześć Slaaneschowi czerpali euforyczną radość z podstawowych czynności, nawet podczas umierania dało się usłyszeć okrzyki ekstazy. Głównym ośrodkiem boskiego kultu była świątynia umieszczona na centralnym atolu ogromnej morskiej planety. W tej własnie budowli której środek wypełniał tajemniczy gaz, Astartes znaleźli wielu Laerów wijących się po posadzce w dziwnej ekstazie oraz Ostrze Laerów znajdujące się w samym środku świątyni. Artefakt, który upodobał sobie sam Prymarcha, zawierał w swojej rękojeści klejnot gdzie zawierał się byt demona Slaanesha. Wraz z podniesieniem miecza dusza Fulgrima związała się z demonem raz na zawsze. Od tego momentu w legionie Feniksa zaczęły postępować nieodwracalne zmiany. Ich dotychczasowa duma zaczęła graniczyć z arogancją, a chęć nowych doznań pchała ich do coraz bardziej zuchwałych czynów ponieważ codzienne czynności nie dawały już zbyt wiele radości. Ważnym elementem w przemianie legionu miał Konsyliarz Fabius oraz jego pierwszy obiekt eksperymentalny, Lord Komandor Eidolon, który jako pierwszy poddał się jego eksperymentom. Konsyliarz z olbrzymimi ambicjami, wprowadzał modyfikacje w genoziarno pojedynczych Marines opierając się na fragmentach tkanek z dopiero co wy eksterminowanych Laerów oraz stworzył preparat . Sam Fulgrim udzielił zgody na takie bezczeszczenie genoziarna stworzonego przez Wielkiego Imperatora, co wskazywało już na znaczne postępy choroby toczącej legion.

W budowie

Po Herezji

O losie samego Fulgrima niewiele wiadomo. Wrogowie Slaanesha twierdzą, że został on zabity podczas wojen w Oku Grozy, jednakże zmechanizowane statki badawcze Adeptus Mechanicus, wysyłane w ten region, nie zdobyły dotąd żadnych dowodów zgonu Patriarchy, jak również szczątków jego flagowej barki. Same Dzieci Imperatora uważają, że w uznaniu dla swej wiary, Fulgrim został wyniesiony pomiędzy demony. Fakt ten potwierdzają zeznania Ultramarines, pochodzące z bitwy na równinach Thessali, w której Patriarcha Roboute Guilliman, ojciec Ultramarines, założyciel Wielkiej Rady Terry i twórca Codex Astartes, zginął z ręki koszmarnie przeistoczonego Fulgrima, przywodzącego swym wyglądem na myśl łuskowatego gada o wielu kończynach i zatrutych jadem szponach. Przez tysiące lat po śmierci Horusa, wielu Marines czczących Slaanesha wyruszało na poszukiwania świata będącego siedzibą Fulgrima, a zarazem niebiańskim rajem. Żaden z nich jednakże z takiej wyprawy nie powrócił, a wszelki ślad po nich zaginął. Po dziesięciu tysiącach lat Inkwizycja wciąż utrzymuje w stanie gotowości głęboko utajnioną grupę uderzeniową przeznaczoną wyłącznie do pościgu za Fulgrimem, skrupulatnie gromadzącą wszelkie dowody mogące świadczyć o jego dalszej egzystencji.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki